Maanmeditaties

Moonmeditation

Sit comfortably. Keep your back straight. Keep your feet on the ground. Relax and close your eyes. Take a deep breath. Let your breath fills your longs and belly. Hold your breath for a few seconds and then let it out slowly. Fill your chest with fresh air and breath as deeply as possible into your belly….

Let every breath fill your whole body through your nostrils, mouth and skin. Imagine that this whole place is filled with millions of small sparkles of light. Even better, if you look through your eyelashes, you can see the sparkles floating in the air….

These sparkles of light are made of universal life energy. Feel this universal life energy which is always everywhere around us. Life energy travels into your body through every stream of air….

Pay attention to your feet. Stretch the muscles in your feet and toes. Relax your feet. Relax your feet while you breathing out. Breath the tension away. Pay attention to your lower legs. Relax the muscles of your lower legs. Relax your upper legs and your knees. Stay in touch with your breathing. Take a long and deep breath every time you inhale….

Clench your hands into fists. Feel the tension in your fists. Than relax your hands. Relax your lower arms. Now your whole arms. Keep breathing, slowly. Relax every time you breath out….

Focus your attention to your bottom. Clench it and then relax. Tighten the muscles of your belly. Take a deep breath. Relax the muscles. No need to keep this muscles tense. Relax….

Fill your chest full of air and relax the muscles of your chest. Focus your attention on your back and relax those muscles. Relax your right shoulder … and your left shoulder. Now, focus your attention on your neck and relax this muscles. Feel all the muscles in your face. Make a funny face and relax your face….

Focus on your breathing. Imagine, while you inhale, that your breath enters your whole body. Feel the universal life energy from your fingertips to your toes. Feel how the tension and stress is released by this breath. You are fully conscious of your entire body and you feel the energy….

In your mind, see yourself walking on a sandy path surrounded by pine trees. Like a landscape you could find here in Sieben Linden. You step over a fallen tree. You are wondering about the past year. About the dreams and plans you made. About the dreams, that seem to appear by chance and then started to grow and grow and grow. We are coming to the end of this summer….

Whilst the sandy path become smaller and smaller, you see that a little bit further on a mist is hanging in the trees. You walk just a few steps and watch the clouds and fog in front of you. After a while a creature seems to appear. It could be your guide who travels with you on this journey. It could be an animal or a mythical creature or a human. Ask its name and ask if it will be your guide on this journey. A guide that will appear whenever you need it. If no creature appears from the mist this is fine also. It means that for this part of the journey you must travel alone….

Your guide ask you to follow it. You follow. The clouds are getting thicker around you and you can hardly see the creature affront of you. After a while the fog disappear and the moon is shining brightly. You don’t see your guide anymore. Still you decide to continue because you feel there is something drawing you. A little further on is a little pool. You walk to the shore of the pool and stand still on it’s sandy beach….

Suddenly the last fog disappears. The moon looks like a silvery shining ball. You discover a silver path of moonlight on the surface of the water. A magnificent silver pathway….

Full of wonder you stand in her moonlight. You hear music, at first it seems far away. Then the music becomes louder till it splashes all over you. You can hear someone calling your name. And again and then a third time. You want to call: I am here, but your vocal chords feel paralyzed.  The moon in front of you seems to have eyes and a mouth. The mouth moves but you cannot understand the words. Very gently the music vanishes and now you can hear the words. It is a message, just for you, for you alone and no one else. Listen carefully….

The voice become silent. You can still see the moon, but in the same way you have always seen her. Without eyes and mouth. Whilst you look at the moon the fog comes back. She is only vaguely visible behind the clouds and then she disappears….

You feel a hand on your shoulder. You turn around. Your guide is standing behind you and beckons you to follow. You think about what you just saw and heard and walk back in exactly the same direction….

A little bit further on your guide gestures you to continue your path alone. Remember you can always come back to this place. Maybe next time the moon will speak again of maybe you will have a very different experience….

Now return to the fallen tree on the sandy path, the same one you saw when you began your journey. Step over it again and slowly return to this time and space. We are gathered for a Full Moon Celebration on 23rd of August 2010 in Sieben Linden.

You feel comfortable and relaxed. Open your eyes. You can very slowly and gentle move your body. Look around you. Welcome in this world….

 

Maanmeditatie                        
Vollemaanviering 26 juli 2010

WIJ vragen toestemming aan Moeder Aarde voor het gebruik van de plek in de natuur

WIJ voelen dat dit bij ons past

WIJ mogen onszelf te zijn

WIJ durven kwetsbaar te zijn

WIJ zijn bewust dat we diepe verborgen gevoelens en emoties kunnen ervaren

WIJ markeren de cirkel met rozenblaadjes

WIJ hebben een altaar voor de God en Godin

WIJ geven de vier windrichtingen aan

WIJ gebruiken symbolen voor aarde, water, vuur en lucht

WIJ reinigen onze handen met geurend lavendelwater

WIJ smudgen de lucht met brandende salie

WIJ trekken de cirkel met een athame

WIJ creëren een magische plek buiten tijd en ruimte

WIJ beseffen dat we de cirkel tijdens het ritueel niet kunnen verlaten

WIJ nodigen de Maangodinnen uit in onze cirkel

WIJ vragen de God en de Godin om aanwezig te zijn bij deze maanviering

WIJ doen een maanmeditatie

WIJ oogsten overvloed

WIJ zingen een lied voor Moeder Aarde

WIJ drinken vlierbloesemchamp of sap

WIJ eten maïsbrood en granenkoekjes

WIJ openen de cirkel

WIJ verbreken niet de verbinding

 

Maanmeditatie voor de start van het Ecodorp bouwproject bij De Kleine Aarde

Ga goed zitten. Ga in faraohouding zitten met je rug recht tegen de leuning. Ga ontspannen zitten en zet je voeten op de grond. Sluit je ogen. Haal een paar keer diep adem. Voel hoe de adem je longen en je buik vult. Hou de adem een paar seconden vast en laat hem dan weer rustig ontsnappen. Je kunt er in stilte bij tellen – 3 tellen inademen – 2 tellen vasthouden – 3 tellen uitademen – 2 tellen vasthouden – 3 tellen inademen – 2 tellen vasthouden – 3 tellen uitademen. Vul je borstholte met verse lucht en adem zo laag mogelijk in je buik.

Voel bij elke in- en uitademing de luchtstroom jouw hele lichaam vullen via je neus, mond en huid. Stel je voor dat deze plek is gevuld met miljoenen kleine lichtpuntjes. Sterker nog, als je door je oogharen kijkt, zie je de lichtpuntjes in de lucht. De lichtpuntjes zijn universele levensenergie …. Voel de universele levensenergie die altijd en overal om ons heen is. Op elke luchtstroom reist de levensenergie jouw lichaam in naar binnen.

Ga nu met je aandacht naar je voeten, Span de spieren van je voeten en krom je tenen. Ontspan je voeten dan weer. Ontspan je spieren terwijl je uitademt. Adem de spanning weg. Ga nu met je aandacht naar je onderbenen en ontspan je spieren daar, ontspan je kuiten en je knieën, ontspan je bovenbenen. Let op je ademhaling. Haal lang en diep adem en je met iedere uitademing.

Maak vuisten van je handen. Voel de spanning in je vuisten. Ontspan je handen dan weer. Ontspan je onderarmen … nu je hele armen. Adem rustig door. Ontspan met je uitademing.

Ga met je aandacht naar je billen. Knijp ze samen en ontspan ze. Span de spieren van je buik. Haal diep adem. Ontspan je buikspieren. Laat maar lekker uitzakken allemaal. Heh heh, ontspan. Vul je borstholte met lucht en ontspan je borstspieren. Ga met je aandacht naar je rug en ontspan je rugspieren. Ontspan je rechterschouder …. En je linkerschouder. Richt nu je aandacht op je nek en ontspan je nekspieren. Span nu alle spieren in je gezicht. Trek een gek gezicht en ontspan je gezichtsspieren.

Richt nu weer je aandacht op je ademhaling. Stel je bij het inademen voor dat je adem via je neusgaten je hele lichaam binnenstroomt. Voel de universele levensenergie tot in je vingertoppen en tenen. Bij het uitademen stel je voor dat de adem via je longen en je mond weer je lichaam verlaat. Je voelt hoe spanningen door die adem worden losgemaakt en meegevoerd. Je bent je bewust van je hele lichaam en je voelt overal de energie doorheen stromen.

Je stelt je nu voor dat je op een zandpad loopt. Je bevindt je in een echt Brabants landschap met een aantal bomen, misschien naaldbomen om je heen. Je mijmert een beetje over het afgelopen jaar. Over de dromen en plannen die je al ver voor de lange winter koesterden. Over hoe ze schijnbaar vanzelf in het voorjaar omhoog schoten en begonnen te groeien en groeien. Nu de langste dag alweer ruim een maand achter ons ligt, begint de natuur alweer met terugtrekken voor de winter. Terwijl het zandpad steeds smaller wordt, zie je dat het een eindje verderop in nevelen is gehuld. Je loopt een klein eindje verder en kijkt naar de mist voor je. Na een poosje zie je een gedaante opdoemen. Het kan je vaste begeleider zijn die je op dit soort reizen altijd vergezelt, maar het kan ook een dier zijn, een fabeldier, een mens of een wezen dat elke beschrijving tart. Het wezen kan mannelijk, vrouwelijk of geslachtloos zijn. Vraag het wezen naar zijn of haar naam en vraag of het je geleidegids wil zijn die verschijnt als je hem of haar roept of nodig hebt. Als er geen wezen verschijnt dat je geleidegids wilt zijn is het ook goed. Dat betekent alleen dat je op eigen gelegenheid verder moet gaan.

Je geleidegids wenkt je en gebaart je hem of haar te volgen. Je doet het. De mist wordt dichter om je heen en je kunt de gedaante vòòr je nauwelijks meer onderscheiden. Na een poosje wordt de mist weer wat minder en het maanlicht schijnt feller. Je geleidegids zie je niet meer terug. Toch ga je verder, want je voelt dat er daar iets is, waardoor je wordt aangetrokken. Niet ver van je zie je een vennetje. Je loopt naar de waterkant en staat op het zand van een klein strandje aan de rand van het ven. Dan breekt ineens de maan door de laatste mistflarden heen. Het lijkt wel een glanzende zilveren bol. Opeens kom je tot de ontdekking dat het maanlicht een zilveren pad maakt op het water. Een schitterend zilveren pad. Je bukt en pakt drie steentjes op. Deze steentjes kunnen niet anders dan wenssteentjes zijn. Je speelt een beetje met de steentjes in je handen en kijkt naar de volle maan. Dit is een perfect moment om wensen te doen met de wenssteentjes. Je gooit één van de steentjes in het water terwijl je een wens doet voor jezelf ….. Het steentje maakt mooie rimpelingen in het water die het schijnsel van de maan nog beter weerkaatsen. Je pakt het tweede steentje. Je gooit het tweede steentje in het water terwijl je wens doet voor je familie en vrienden om je heen. Voor je dierbaren …. Ook het laatste steentje gooi je met een zwaai in het ven. Terwijl je een wens doet voor onze kostbare Aarde ….. Je besluit je wensen te onthouden. Misschien wil je ze later delen en vertellen aan andere mensen.

Vol ontzag blijf je staan in het maanlicht. Je hoort muziek, eerst veraf, dan steeds luider, tot het over je heen lijkt te spoelen. Je hoort je naam roepen, en nog eens en een derde keer. `Hier ben ik!´ wil je roepen, maar je stembanden weigeren dienst. De maan voor je lijkt ogen en een mond te hebben. De mond beweegt maar je kunt de woorden niet verstaan. Heel geleidelijk aan wordt de muziek zachter en nu kun je de woorden horen. Het is een boodschap alleen voor jou, voor niemand anders. Luister goed …. (korte pauze)

Het dringt tot je door dat de stem niet meer spreekt. Je ziet nog steeds de maan, maar ze is nu zoals je haar altijd ziet, zonder ogen en mond. Terwijl je ernaar kijkt verdwijnt de maan opnieuw in mist. Eerst zie je nog een vaag lichtschijnsel door de nevel heen, dan niets meer. Je voelt een hand op je schouder. Je kijkt om. Het is je geleidegids die achter je staat en gebaart je hem of haar te volgen. Je denkt nog even na over wat je net gezien en gehoord hebt en loopt dan hetzelfde zandpad terug.

Even verderop gebaart je geleidegids je alleen verder te gaan. Hier vandaan weet je ook wel alleen de weg. Je kunt hier altijd terugkomen en opnieuw het zandpad oplopen. Misschien zal de maan opnieuw tot je spreken. Misschien zul je hele andere dingen zien en meemaken ….

Je loopt terug naar de plek waar je je tocht begon. Je gaat zitten en komt langzaam terug in deze tijd en ruimte. We zijn bij elkaar voor een maanmeditatie op De Kleine Aarde op maandag 26 juli 2010. Je voelt je prettig en ontspannen. Je opent je open, rekt je uit en kijkt om je heen.