Workshop plastic fusion voor jongeren in Tilburg West

Stichting Atelier Famous is gevraagd om een workshop te geven aan jongeren over plastic fusion. Mooie gelegenheid om in de wijk aan jongeren en jongerenwerkers te laten zien wat we kunnen bieden.

We beginnen met een presentatie en een film over plastic soup en plastic afval in de zee. We gaan even in groepjes bij elkaar zitten over erover te praten. Wat heb je gezien? Wat doet dat met je? De film zet aan het denken.

Daarna doen we een levenswebspel. We ervaren dat alles met alles is verbonden. We merken dat plastic in de zee invloed heeft op het hele ecosysteem op aarde. Als de draden verbonden zijn, zien we een veerkrachtig web. Door de plastic vervuiling gaan de dieren dood en valt het web in elkaar. Wat kunnen we doen? We maken duidelijk dat het belangrijk is om plastic afval in de afvalbak te stoppen en niet op straat te gooien, omdat het in de zee kan eindigen en dieren dood gaan. Dat het beter is om na te denken voordat je plastic koopt.

Het laatste deel van de workshop gaan we lekker aan de slag met wol en plastic. Iedereen is geïnspireerd om met de handen te werken, om uitdrukking te geven aan wat er beleeft is.

gaia logo

Ik vind het heel leuk om deze workshops samen met het team van Stichting Atelier Famous in de wijk te doen. We kunnen een goed verhaal neerzetten en mensen bereiken met bewustwording over duurzaamheid. Gaan we zeker veel vaker doen!

 

 

 

 

Hart en Zieldag op het vijfde landelijk Transition Town Treffen in Deventer

Avaluna2

David van TT Boxtel heeft een Nieuw verhaal voor de aarde               foto: Avaluna

 

Wat een geweldig feest was het Transition Towns Treffen en de Hart & Zieldag. Ik heb enorm genoten. Helemaal neer kunnen zetten wat ik en velen met mij voor ogen hadden. Een heel mooi uitgebalanceerd, evenwichtig programma op zondag met veel ruimte ertussen om bij te tanken. Fijn dat het zo begrensd en veilig werd ervaren, ook de teasers werden goed ontvangen. Iedereen was bereidwillig en heeft zijn beste kanten en talenten ten toon gespreid. Dit was het beste Treffen tot nu toe! Deze keer ging ik niet helemaal kapot naar huis, maar bruisend van energie en het heeft nog wel flink doorgewerkt. Nieuw woord van het weekend: uitpoweren = uit het rijtje evaluatie – terugblik – nagenieten – feedback – check out – afronding – afsluiten.

 

 

TRANSITION TOWN TREFFEN. 2 FEBRUARI 2014. Verslag van Jacob Spaander

WE KOMEN ER WEL!

De tweede dag van het Transition Town Treffen in de Groene Golf heeft een hele andere sfeer. Hart en ziel komt nu aan bod. Even zingt er een oude Nederpopklassieker door mijn  hoofd die zowel op vandaag als gisteren, toen het over geld ging, slaat.  ‘Doe het en voor geld, en voor de show, maar doe het, doe alles wat je doet met hart en ziel.’

Goed, we doen het niet voor de show en al helemaal niet voor het geld, maar dat van hart en  ziel klopt tenminste wel helemaal. Dat zal deze dag wel duidelijk maken.

De sfeer is anders en we hebben ook nog eens een dagvoorzitter in de persoon van Harry  Smits die belooft zijn rol als tijdshandhaver serieus te nemen. Ook brengt hij even Pete Seeger  in memoriam, die onlangs op 94 jarige leeftijd is overleden. Vooral bekend als schrijver  van het lied van de (Amerikaanse) protestbeweging in de vroege jaren zestig; we shall overcome. Maar hij was ook een milieuactivist en een sociale aandrijver. En in dat opzicht stond hij aan de wieg van de veranderingen in ons bewustzijn over het soort zaken waarvan wij nu de fakkeldragers zijn.

Catharina de Bruin van ‘Transitie naar veerkracht’ die deze dag organiseert, maakt een mooie voorzet door zich af te vragen wat ons onderscheidt. En misschien is dat wel juist dit hart en zielsaspect, de transitie bewust maken. We zijn het protesteren voorbij, wij dragen nieuwe manieren van samenleven aan. We willen dat wij allemaal er komen.

Wouter Extercatte legt uit wie ‘Transitie naar veerkracht’, zeg maar de hart en zielgroepvan TT Nederland, zijn. Het is een netwerk van trainers en begeleiders die werken aan de binnenkant van de transitie. Ja, geld was wel erg buitenkant wat dat betreft. Hoewel de manier waarop je daarmee omgaat juist weer veel zegt over je eigen binnenkant. Waar ligt de grens? Misschien wel nergens.

Transitie naar Veerkracht houdt zich vooral bezig met de culturele en sociale aspecten  van duurzaamheid. Volgens een model dat het wiel van Gaia heet zijn er nog twee andere  aspecten, namelijk economie en ecologie. Deze twee, en dan met name de eerste ervan kwam gisteren aan bod. Vandaag dus de bovenkant van dat wiel, de binnenkant dus. Ik waarschuw  de lezer alvast, op deze dag komen er veel modellen langs, vooral kruizen en cirkels, dus het wiel van Gaia is slechts een klein voorproefje.

Transitie naar Veerkracht probeert inzicht te geven in verschillende vragen zoals: hoe ga je om met conflicten en hoe gebruik je deze om te groeien, hoe creëer je een gemeenschappelijke visie, hoe geef je vorm aan leiderschap en hoe neem je besluiten die gedragen worden door mensen met veel verschillende achtergronden? Maar het gaat er ook om onze relatie met de natuur te verdiepen en de gezondheid van onszelf en de systemen waar wij deel van uit maken te verbeteren. En vandaag hopen ze ons hier iets van mee te geven wat hen, dat kan ik op de voorhand al zeggen, goed gelukt is.

Fred Jan van ecodorp Bergen vertelt in het kort iets over het belang van verbinding maken  met elkaar om een doel te verwezenlijken. In Bergen was een groot stuk land van 15 hectare te koop. Een gewezen vliegveld dat vervuild is. Zij willen daar een ecodorp bouwen. Er kwamen veel mensen op dat idee af, dus ze gingen eerst op zoek naar hetgeen hen verbond.

Vooral door aan de ander te vragen; wie ben jij? Van daaruit kregen ze inderdaad veelmeer een verbonden gevoel. Uiteindelijk moesten ze een bod doen en iemand vertelde naar aanleiding van een droom die hij had gehad dat ze 123.456 euro moesten bieden, hetgeen ze gedaan hadden. Op de één of andere manier vielen alle andere bieders, allemaal projectontwikkelaars, af en bleef hun bod over. En dat was hoog genoeg om geaccepteerd te worden. Er werd een horoscoop getrokken om de juiste dag en tijdstip voor het tekenenvan de koopakte te bepalen en aldus geschiedde… En ze kregen zelfs de notaris zover om de horoscoop voor te lezen. Wees dus voorzichtig met wat je droomt… het kan uitkomen!

Na een korte uitleg over het programma van vandaag doet iemand de suggestie om ‘we shall overcome’ te zingen, wat in goede aarde valt. Het maakt de verbinding die wij vandaag met elkaar hebben meteen een stukje meer voelbaar. We komen er wel!

Kees Voorberg foto: Avaluna

Kees Voorberg
foto: Avaluna

HET VERHAAL VAN JOE.

Ik schuif aan bij de workshop ‘nu doen wat nu nodig is’ door Kees Voorberg. Hij is dialoogbegeleider en zelfs dialoogbegeleideropleider. Kees begint met het verhaal van Joe. Hoewel hij wellicht ook een andere naam had. Joe groeide op in een reservaat van nativeAmericans. Op zijn zesde verjaardag scheidde zijn ouders en ging hij met zijn moeder ergens anders wonen. Rond zijn twintigste begonnen zijn wortels aan hem te trekken en hij ging weer in het reservaat wonen, bij zijn grootvader. Op een dag werd hij door zijn opa uitgenodigd om de Council of Elders bij te wonen. Ze moesten een beslissing nemen of ze een bepaald gedeelte van hun land zouden ruilen omdat daar olie was gevonden. Joe ging mee. Iedereen van de stam was aanwezig. Ze begonnen met een ritueel om de raadsbijeenkomst te openen en daarna volgde er eerst een lange stilte.

De Oudste haalde een talking stick tevoorschijn  en was weer stil. Vanuit de stilte begon hij een verhaal te vertellen dat Joe nog kon uit zijn jeugd. Nadat het verhaal klaar was gaf hij de stok door en was het weer stil. Na een tijdje begon de volgende een verhaal te vertellen en zo ging het door. Elke keer weer een stilte, gevolgd door een verhaal of een lied, gevolgd door een stilte. En dat uren lang totdat iedereen aan de beurt was geweest. Joe vond het fascinerend maar vroeg zich af wanneer men echt zou beginnen met praten over welke beslissing genomen moest worden.

Toen de stok bij de Oudste terug gekomen was verwachte hij min of meer de volgende ronde. Maar in stilte borg de Oudste zijn stok weer op en volgde er een ritueel om weer af te sluiten. Als Joe met zijn  grootvader achteraf naar huis loopt vraagt hij waarom niemand over de te nemen beslissing heeft gesproken. Grootvader lacht en zegt; ‘We hebben een beslissing genomen. We doen het niet.’ Joe is verbaasd. ‘Dat heb ik niemand horen zeggen?’ Weer lacht zijn Opa. ‘Dat komt omdat je alleen naar de woorden hebt geluisterd, niet naar de stiltes.’ Het verhaal van Joe, of hoe hij ook heette. Oftewel, hoe Indianen een gemeenschap vormen.

Na dit onderhoudende verhaal volgt er uitleg over een dialoogmodel (ik had je  gewaarschuwd!). Het is een cirkel met vier punten. Bovenaan staat vertrouwen. Onderaan focus of intentie. Deze as gaat vooral over commitment. Links zien we staan; de moed om je eigen waarheid te spreken, en links vinden we; wil om los te laten en te luisteren. Deze horizontale as gaat vooral om openheid. Misschien toont dit model wel een waarheid aan die onze indianen al helemaal begrepen. Of zoals Kees het zegt: ‘Zij hebben honderden jaren geoefend.’

Een tweede tekening toont een soort gestileerde bloem met gele bloemblaadjes. Wij hebben de neiging om ons eerst met z’n allen op het gemeenschappelijke doel te richten en dan is dat ook wat ons bindt. Als het doel tegenvalt of helemaal wegvalt, valt de verbinding ook tegen of weg. Daarom moet je eerst als het ware in de bloemblaadjes kruipen om er achter te komen waarom het doel voor jou belangrijk is. Als je vervolgens van daaruit de verbinding kan maken is deze gebaseerd op menselijkheid, in plaats van een daar buiten gelegen doel.

Voorwaarde is wel dat het veilig is om dit stukje menselijkheid te delen met de groep. En je moet aandacht blijven geven aan die bloemblaadjes, oftewel die menselijke inbreng. Manieren om die veiligheid te creëren kunnen zijn dat je gebruik maakt van een talking stick, dat je goede afspraken maakt, bijvoorbeeld dat alles wat er in de groep gezegd wordt ook binnen de groep blijft. Je kunt ook zelf beginnen met je open te stellen zodat de anderen merken dat dit een omgeving is waar dat kan.

Een andere methode is om in het midden te spreken. Zo blijf je meer bij jezelf. Vergelijk het met die stilte die de Indianen in acht nemen, ook een manier om iemand het gevoel te geven dat hij alle ruimte en tijd heeft om eerst zijn eigen waarheid te vinden.

ACH, DIE EERSTE VERLIEFDHEID…

Kees Voorberg heeft nog een derde model voor ons in petto, en ik ontkom er niet aan om hem  hier af te beelden.

 Dit model is vooral bedoeld om inzicht te geven in hoe de dynamiek binnen een  groep werkt. Links van de verticale lijn,  de wij-velden, gaat vooral om wat de groep wil. Rechts van de lijn gaat het meer om wat jouw plaats daarbinnen is, dus eigenlijk om wat jij wil. De eerste velden onder de horizontale lijn gaan vooral om praktische dingen zoals wat de volgende stap is. Boven de lijn gaat het om wat ons werkelijk beweegt.

Elke groep begint in het eerste wij-veld. En dat is een fijn veld. Hier heb je elkaar gevonden. Sommige noemen deze fase een pseudo-community, anderen vergelijken en met de eerste  verliefdheid. Je bent vooral blij met elkaar. Maar toch ontbreekt er nog iets. Misschien heb je het gevoel dat je niet helemaal jezelf kunt zijn, misschien gaan dingen net even anders dan je had verwacht. En wellicht dat het gedrag van bepaalde mensen je tegen gaat staan.

Dat zorgt ervoor dat je in het tweede veld terechtkomt. Het eerste ik-veld. Hier gaat men moeilijk doen. Als iedereen eerst de plannen goed wil krijgen ga jij roepen dat wij in actie moeten komen. Als iedereen snel wil beginnen wil jij vast houden aan de overlegfase. Of misschien roep je wel heel erg hard dat niemand naar de ander luistert. Op dit veld worden de tegenstellingen duidelijk. Zeg maar, de bloemblaadjes van dat eerdere model gaan zich roeren. Tegenstellingen worden hier uitgeleefd. Het is een belangrijke fase, maar minder fijn. Vaak wil de groep het gevoel van het eerste veld weer terug zien te krijgen en bewegen zij zich weer daarheen. En dat gaat een tijdje goed, tot de tegenstellingen weer zichtbaar worden, de onuitgesproken irritaties zich laten voelen en je eigen motivatie in het gedrang komt. Sommige groepen kunnen jaren schuiven van veld 1 naar veld 2 en weer terug. Dit is ook een  fase waarbij soms mensen uit de groep stappen. Meestal om op zoek te gaan naar een nieuwe groep, een nieuwe verliefdheid. Soms werkt dat voor de groep wel fijn omdat ze daardoor weer zelf terug in het oorspronkelijke wij-gevoel komen. Tot de volgende de kont tegen de krib gaat gooien.

Wat nodig is om naar veld of fase drie te gaan is meer reflectie en diepgang. De vraag waarom bepaalde zaken zo belangrijk voor jou zijn. Veld drie is meestal een emotioneel gebeuren. Hier moet je onderzoeken wat je zelf kunt veranderen. Want het veranderd nooit zolang je verwacht dat de ander veranderd. Maar ieder moet zelf kiezen om naar dit derde veld te bewegen. Dwang helpt niet, grote kans dat ze dan in dit veld gaan muiten en uitroepen dat het wel een therapiegroep lijkt. In werkelijkheid zitten ze dan nog in veld twee en zijn ze nog niet klaar om naar fase drie te gaan.

In deze fase ben je ook meer bezig met de innerlijke kant van de groepsdynamiek en kan aanvoelen als een impasse, terwijl er juist heel veel gebeurd. Maar dit is ook het punt dat je je werkelijk kunt gaan verbinden aan de groep. We hebben heel lang het idee gehad dat wij met anderen kunnen samenwerken op een laag pitje en dat het niet persoonlijk hoeft te worden. Maar in de grond van de zaak is elke samenwerking een persoonlijk gebeuren. Jij verbindt je met een ander voor een gezamenlijk doel. Als de groep zich door fase drie heen ‘worstelt’ komt men uiteindelijk terecht in het vierde veld. Daar ontstaat een minder georganiseerde samenwerking die veel beter werkt en lekker gaat lopen. Opeens is de liefde er weer.

Deze fase stopt organisch terug in organisatie. Je kunt elkaar met vreugde verdragen. En als nu iemand iets doet waar jij je in veld twee aan ergerde en als een onoverkomelijk probleem zag, denk je nu eerder; ja, zo is hij of zij.  Eind goed, al goed, zou je denken. Maar de waarheid is dat als je dit gevoel en deze vorm probeert vast te houden of vast te leggen kom je weer in veld 1 terecht en begint het hele proces van voren af aan. Één troost, je gaat dan meestal sneller door alle velden heen omdat je dit soort zaken eerder herkent en omdat je met elkaar al gegroeid bent. Je kunt denken dat je dus steeds in hetzelfde kringetje rondloopt maar in werkelijkheid moet je deze beweging zien als een opbouwende spiraal.

Kees Voorberg had dit model op de grond gemaakt als een soort plattegrond en tijdens dit verhaal wandelde hij door de velden heen. Dit maakte zijn voordracht erg levendig, maar er was ook veel herkenning bij de mensen. Of je van modellen houdt of niet, deze geeft veel inzicht in groepsdynamiek en ik denk dat elke groep binnen Transition Town, maar natuurlijk ook daarbuiten, zeer gebaat is bij het kijken naar henzelf tegen de achtergrond van deze dynamiek. Als hij groepen begeleidt maakt Kees vaak een groot kruis op de grond en vraagt de mensen op het veld te gaan waarvan ze denken dat hun groep is. Deze simpele opdracht is volgens mij voldoende om inzicht te krijgen hoe de dynamiek werkelijk is. Veel succes!

MET ANDERE HANDEN VOELEN.

De volgende deelsessie waar ik bij ben werkt niet met modellen. Of je moet de cirkel waarin we beginnen ook zien als een model. Catharina de Bruin en Jeanine Verhagen nemen ons mee op een evolutionaire reis. Maar eerst komen alle aanwezigen bijeen in de Grote zaal om in kleine groepjes te dansen. De cd-speler heeft weinig volume maar gelukkig pakt iemand een djembé ter hand om de dansers op te zwepen. In elk groepje moet steeds één iemand naar het midden gaan en een beweging voor doen, de anderen volgen. Het wordt een heerlijke, dolle boel. Goed warm gelopen voor de volgende deelsessie dus. Deze heet; kijken met andere ogen, maar kan net zo goed ‘voelen met andere handen’ geheten hebben. En daarvoor moeten wij eerst op reis. Op die evolutionaire reis. Eerst lopen wij rond en vooral door elkaar heen.

Het verhaal begint bij hoe wij ons nu meestal door de maatschappij en deze wereld bewegen. Er wordt ons gevraagd langzamer te lopen en om uiteindelijk onze ogen dicht te doen. Vreemd genoeg loop ik tegen niemand op. Maar dan wordt ons gevraagd meer naar het midden toe te komen totdat je iemand raakt. Zonder je ogen te openen pak je elkaars handen en gaat die ontdekken. De stem van Catharina neemt ons mee naar het allereerste begin van de evolutie, toen deze handen nog vinnen waren.  En we zien welke ontwikkeling deze handen hebben doorgemaakt, wat ze allemaal kunnen en hoe wonderlijk ze zijn. Het is bijzonder om op die manier handen te voelen. En ook om zelf ‘betast’ te worden. Het mooie van deze reis is dat je op de één of andere manier heel bewust wordt van hoe wonderlijk en bijzonder handen zijn en dat die ook werkelijk alles kunnen maken. Zonder handen kunnen we geen voedsel verbouwen, zelfs niet plukken. Tenzij je heel lenig bent met je voeten. Maar we kunnen ook niets maken, geen verslagen typen en noem maar op. Zonder handen geen economie.

Na de reis gaan we in groepjes van vier onze ervaringen delen. Iedereen om beurten. Er wordt vooral veel met handen gepraat. De afsluiting gebeurt weer in het ‘cirkelmodel’. We maken de cirkel zo klein dat we schouder aan schouder staan. Het voorstel om samen geluid te maken wordt op verzoek van één van de deelnemers veranderd in het zingen van een lied dat ‘Heal the world’ heet. Op de eerste dag van het TT Treffen hoorde ik iemand zeggen dat ze dit lied niet meer uit haar hoofd kreeg. Ik dacht toen nog aan Michael Jackson. Maar ik was blij verrast dat dit toch een ander lied was.

‘We are healing the World. One heart at a time. One by one, everyone starts to remember, we are healing the world…’ Het kan zijn dat ik, ook al hebben wij het een paar keer gezongen, de tekst niet helemaal goed heb, maar ik begrijp nu wel de opmerking van die deelneemster die het niet uit haar hoofd kon krijgen. Spontaan veranderd het lied alsnog in het maken van geluid. Verbinden door klank, schouder aan schouder, met meer bewustzijn in je handen als daarvoor. Er valt niet veel meer te zeggen.

DE DRAKEN DROMEN.

Tussen deze en de volgende sessie door roept de dagvoorzitter, die zich inderdaad ontpopt als een prima tijdshandhaver, ons weer op om samen te komen in de grote zaal. Dit keer vormen we een cirkel en draaien ons naar rechts. We gaan het hoofd en de rug van de ander een klimaatbehandeling geven. Een massage van wind, zachte regen, harde regen en dan terug naar het begin. Het levert voor iedereen een heerlijke massage op. En daarna is het alweer tijd voor het volgende onderdeel.

De keuze voor een bepaalde sessie hangt van veel factoren af. Soms is dit het enthousiasme van degene die er over verteld, soms is het juist het onderwerp wat jou aanspreekt. Voor de laatste deelsessie werd mijn keuze volledig bepaald door de titel. Dragon Dreaming, door Monique Wijn en Wouter Extercatte. Ik was meteen verkocht. Dragon Dreaming is een manier om je dromen uit te laten komen. John Croft, een Australiër die vooral als milieuactivist actief was, het soort dat zich aan bomen vastketent heeft deze vorm ontwikkelt.

Hierbij combineert hij een aantal methoden, waaronder technieken die de Aboriginals gebruiken. Deze oorspronkelijke bewoners van Australië beschouwen dromen als een deel van je ziel. Als je je dromen verliest raak je ook een deel van je ziel kwijt. En ze zullen het ongetwijfeld met John Croft eens zijn dat de enige uitweg uit de problemen in deze wereld is dat iedereen zich vanuit zijn en haar hart weer opnieuw verbindt met deze wereld. Maar dus ook jouw dromen delen. In feite hetzelfde. En misschien wel een collectieve droom voeden.

Dromen die ook weer dienstbaar zijn aan de heling van de aarde. Leven vanuit je hart is een constante stroom van heling. Voor jezelf, voor de ander en voor de Aarde. En ook deze workshop levert weer een model op! Een verticale lijn begint bovenaan met theorie en eindigt onderaan in praktijk. De horizontale lijn begint rechts bij het individuen eindigt links bij de groep, of de wereld. De meeste plannen beginnen bij het individu. Meestal zijn het de dromen en de bezieling van één persoon die dingen in beweging zet, ook bij anderen. Maar tijdens het realiseren ervan verschuift de energie van het individu naar de groep of de wereld. Dat geldt ook voor de verticale lijn. In eerste instantie hangt het allemaal in de lucht. Het is nog theorie, een gedachte, een droom.

Ook hier verschuift de energie langzaam naar de praktijk of de realisatie. Iemand uit de zaal oppert dat er in eerste instantie niet theorie moet staan, maar het hart, waar de dingen zich vormen. Monique geeft aan dat het hart juist bij het individu hoort. Zijn of haar droom, plan, wens wordt gevoed door het hart.  Om mensen warm te krijgen voor je droom moet je ze er over vertellen, maar als je alleen maar vertelt kunnen mensen afhaken. Je moet ze ook echt raken, je moet je droom over kunnen brengen. Als je voor een groep moet spreken is het handig om werkelijk te kunnen inspireren en dat je vanuit je hart spreekt en niet vanuit je hoofd. Je zou kunnen zeggen dat de plek waaruit je spreekt ook de plek is waar andere mensen jouw woorden ontvangen.

Wij leren een eenvoudige methode om meer vanuit je hart te spreken. Allereerst moet je goed contact maken met de Aarde. Denk aan die stilte van de Indianen. Dan breng je jouw bewustzijn van jouw hoofd naar jouw hara, oftewel je buik. Vervolgens stel je je voor dat jouw aura (of hoe je dat ook wil noemen) zich uitbreidt tot de hele groep. Als je dan gaat spreken let je op je eigen stem. Kitty van Den Haag in Transitie mag het uitproberen. Ze heeft een mooie droom. Ze zou willen dat iedereen eind februari een zaadje plant en dat laat groeien. Op 24 mei, waarop ook het fete de la nature, oftewel vier de natuur plaatsvindt zet iedereen het buiten en zorgt er voor of zoekt iemand die er voor kan zorgen. Zo is in één klap heel Nederland eetbaar.

Zij mag haar verhaal doen. Daarna doorlopen wij de stappen die hierboven zijn beschreven en mag zij nogmaals hetzelfde doen. De meeste mensen ervaren dit als krachtiger en  persoonlijker. De Aboriginals zeggen dat als je op deze manier spreekt, dat de Aarde dan namens jou spreekt. Ik weet zeker dat ik dat zaadje ga planten (en stiekem via dit verslag haar droom promoot).

Iets eerder hebben wij in tweetallen elkaar onze droom verteld. Dit keer moet dit tweetal beslissen welk droom ze meenemen naar de ‘volgende ronde’. Vervolgens vormen wij met een ander duo, die ook één droom heeft uitgekozen een viertal om weer één droom te kiezen. Bij ieder groepje lijkt het anders te lopen. De ene groep ontdekt dat hun droom feitelijk hetzelfde is, een andere groep kunnen niet besluiten welke droom ze kiezen en ga zo maar door.

In ons groepje heeft iemand de droom dat elke droom van iedereen uit zal komen. En dat is natuurlijk een hele mooie droom. Het doel was om uiteindelijk op één droom uit te komen, maar Harry Smits houdt zijn belofte om de tijd te handhaven trouw en let streng op de tijd. Elke groep vertelt nog welde droom die zij hebben uitgekozen en elke droom wordt met applaus begroet. Onze dromen zijn gedeeld en hebben een boost gekregen. De missie van de draken is geslaagd.

OP PAD.

En dan is het tijd om deze geslaagde dag af te sluiten. We komen samen bij een grote papier waarop iedereen deze afgelopen dagen heeft getekend aan het pad van transitie. De weg begint bij het hoofd, slingert naar het hart en eindigt bij de handen en leidt naar de stralende toekomst. Het is vol geschreven en getekend en vormt een kleurrijk geheel. Een korte boomstam dient als talking stick en iedereen wordt uitgenodigd om die ter hand te nemen en iets te vertellen over het stukje van het pad waar hij of zij wat mee heeft. Een vrolijke gebeurtenis die vooral die persoonlijke verhalen naar voren laat komen. Als ik zelf de talking stick in handen heb gehad vraagt de volgende spreekster of ik wil blijven staan. Ze vertelt iets over hoe belangrijk het hart is en legt dan haar oor op mijn borstkast en zegt dat ik een hart heb en dat dit klopt. Vervolgens vraagt ze of iedereen naar elkaars hart wil luisteren. Hoe mooi. Is dat niet wat wij zeker deze dag hebben gedaan? Ons hart laten spreken. Het toont weer aan dat de transitie die buiten ons gaande is en waar wij natuurlijk aan werken vooral iets is wat wij doen omdat wij ons hart volgen, en onze dromen delen.

Na deze interactieve presentatie van het pad van transitie stap ik zelf in de rol van sneldichter, zoals ik dat vaak in opdracht doe. Dit keer spontaan, omdat het eerder even te sprake was gekomen. Van elke dag heb ik geprobeerd iets van de geest ervan samen te vatten in een gedicht, vooral samengesteld uit dingen die ik voorbij heb horen komen. Erg fijn om op die manier weer een ander deel van mijzelf te delen met al deze prachtige mensen.

Daarna eindigen we in een cirkel in de grote zaal en houden handen vast. Maar ook zonder dat voelen we de verbinding die er is en die we toch weer naar huis toe zullen nemen. Wat ook weer het belang van dit soort dagen benadrukt. We zingen nog een lied. Bella Mama. Mooie Moeder. Onze Aarde. Welk pad we ook nemen, het gaat altijd over Moeder Aarde.

 

 

DE DROOM.

(Transition Town Treffen Deventer, 2 februari 2014)

In transitie zijn is vaak gewoon gaan op de tast

Antwoorden zijn soms lastiger te vinden dan vragen

En vind je die wel, begint het te dagen

Als ik mij hiermee verbind, zit ik er ook aan vast.

Maar je geloof kan ecodorp bergen verzetten

Juist als je de verbinding eerst maakt

Dan is het soms zomaar 1, 2, 3, 4, 5, 6… raak

Als je maar op je droom blijft letten.

En misschien is het een dans, of een spel

Maar je hoeft geen andere rol te spelen

Dan jezelf te laten zien, dat is jezelf delen

Als JIJ dat doet, dan komen WIJ er wel.

We shall overcome? We gaan door de beperking heen

En in beweging ben je nooit alleen.

Een beweging is pas een beweging met meer dan twee

Als jij beweegt, beweegt de hele wereld mee.

En dromen zijn een deel van jouw ziel, verlies ze niet

En luister dan… jouw hart zingt een lied

Één van ons allen en van samenkomen

Dus tegen al deze prachtige mensen zeg ik; durf te dromen!

Jacob Passander.

 

Zondag 2 februari Hart en Zieldag – van 10 uur tot 17 uur

Deze dag staan onderwerpen als gemeenschapszin, visievorming voor groepen, onderzoek naar je persoonlijke drijfveren en onze verbinding met de natuur centraal.

  • Hoe zorg je ervoor dat je als wereldveranderaar geïnspireerd blijft en effectief wordt in het bereiken van je doelen?
  • Op welke manieren kunnen transitiegroepen beter (onderling) gaan functioneren?

De Hart en Zieldag wordt verzorgd door Transitie naar Veerkracht: een netwerk van trainers die in hun werk het belang van persoonlijke en collectieve bewustwording bij transitieprocessen onder de aandacht brengen. Om een smaak te krijgen van wat dat betekent, kun je op deze dag meedoen aan een aantal ervarings-workshops. Ook is er gelegenheid op een ontspannen manier andere wereldveranderaars, toekomstbouwers en activisten uit het hele land te ontmoeten.

Een gezamenlijke ontdekkingstocht met workshops, verhalen, kunst, muziek, dans, rituelen en lekker eten.

De tweede dag van het TT Treffen 2014 gaat over het verband tussen innerlijke en uiterlijke transitie, gemeenschapsvorming en de verbondenheid met het levensweb. Hoofd, hart en handen verbinden om zo veerkrachtiger te zijn.

Deelnemers aan deze dag krijgen diverse gereedschappen aangereikt die ze voor zichzelf en in de samenwerking met anderen kunnen inzetten. Natuurlijk is er ook ruimte om te ontmoeten, te netwerken en te vieren.

De dag wordt verzorgd door Transitie naar Veerkracht: een netwerk van trainers die in hun werk het belang van persoonlijke en collectieve bewustwording bij transitieprocessen onder de aandacht brengen.

Het team van Transitie naar Veerkracht bestaat uit: Cecilia Agüero, Wouter Extercatte, Catharina de Bruin, Jeanine Verhagen en Helmut Steeman. Op deze dag met speciale medewerking van Monique Wijn, Ruud Jansen, Sofie Bakker en Kees Voorberg.

Programma

9:30-10:30 uur: binnenkomst, registratie, koffie/thee

10:30-11:15 uur: welkom en inleiding, programma uitleg

11:30-12:30 uur: workshopronde 1A- Echt durven kijken

workshopronde 1B- Gemeenschapsvorming met Kees Voorberg

12:30-13:30 uur: lunchpauze

13:30-14:30 uur: workshopronde 2A- Kijken met andere ogen

workshopronde 2B- Geweldloze communicatie met Sofie Bakker

15:00-16:00 uur: workshopronde 3A- De wereld in

workshopronde 3B- Dragon Dreaming met Monique Wijn

16:00-16:30 uur: plenaire afsluiting, presentatie Pad van Transitie, delen van ervaringen

16:30-18:00 uur: samen opruimen

Aanmelden op www.transitiontowns.nl

 

Workshop De Kracht van Dialoog

Ik heb de workshop De Kracht van Dialoog gedaan. Begeleiders waren Kees Voorberg en Hetty Oostijen in de Pulsar Herberg in het prachtige Overijsselse Laag Zuthem.

Een hele mooie ervaring en ik wil de dialoog zeker gaan toepassen op allerlei plekken en momenten. Het was ook fijn om weer eens als deelnemer in de cirkel te zitten, in plaats van zelf voor de groep te staan. Leuk om een workshop mee te maken met zoveel diverse mensen die allen interesse hebben voor de dialoog. Vooral het verlangzamen in de cirkel waarin de dialoog werd gevoerd was heel mooi om te ervaren. Het verlangzamen haalt zoveel uit mensen naar boven wat gedeeld kan worden op dat moment.

Verlangzamen … geeft ruimte voor vragen die opkomen. We zijn in onze westerse maatschappij gewend om vragen meteen te gaan oplossen en schieten nogal eens in de actie. Als er vragen omhoog komen, zouden we ook kunnen verlangzamen. Het idee loslaten dat we op alle vragen ook meteen een antwoord moeten vinden. Gewoon even leven met de vraag … en een dag later een dag leven met het antwoord … of niet.

Op het programma stonden de vier basisprincipes van het dialoogmodel. Verder hebben we gesproken over en geoefend met de metaprincipes van de dialoog:

  • verlangzaming
  • creëren van ruimte
  • suspenderen
  • empathie
  • onderzoeken
  • reflectie
  • gelijkwaardigheid
  • inclusiviteit
  • gedeelde verantwoordelijkheid

We hebben gewerkt met clans. De clans zijn kleine groepen (meestal drie of vier personen) met een vaste samenstelling, die gedurende de hele workshop een aantal keren bij elkaar komen.

Wat je ook te zeggen hebt, laat de wortels eraan, laat ze hangen, samen met een beetje aarde, om duidelijk te maken waar je vandaan komt.

Charles Olsen

Groene Kerkendag in Houten

Namens Transition Towns Nederland hebben David Andreae (TT Boxtel), Jeanine Verhagen van (TT Vallei en Transitie naar Veerkracht) en Catharina de Bruin (TT NL en Transitie naar Veerkracht) als standhouder gestaan bij de Groene Kerkendag.

Bij de ingang kregen alle deelnemers het boekje Energieslank met Klimaatdukaten uitgereikt door Jan van Arkel.

Het programma bood veel ruimte in de pauze om met elkaar in gesprek te gaan over duurzaamheid in de kerk en groene kerken. De overeenkomsten tussen kerkgemeente en  lokale gemeenschap was een mooie ingang om met mensen in contact te komen. Veel mensen hadden nog niet van Transition Towns als beweging gehoord.

Groene Kerkendag 2013 003 Groene Kerkendag 2013 010 Groene Kerkendag 2013 012

Jouw veerkracht van het hart – workshop in Roermond

Driek de Wit schreef op haar blog over haar beleving:
Transitie Roermond sloot gisteren het jaar af met een workshop ‘De veerkracht van jouw hart’. Transitie Roermond is een Transition Town initiatief, een ‘beweging’ die tot een paar maanden geleden bij mij onbekend was. Niettemin mocht ik meedoen met de workshop en voelde ik me zeer welkom. Elk jaar wordt het programma afgesloten met een bijeenkomst die gericht is op innerlijke transitie: vanuit je binnenste toewerken naar een mooie, schone en gezonde wereld voor jezelf, je leefomgeving en de hele aarde.

De workshop werd op een zachte en krachtige manier begeleid door Catharina de Bruin. Het begon meteen goed met een geleide meditatie. Wat me opviel was dat ik me heel veilig voelde, terwijl ik de meeste mensen uit de groep nog niet eerder gezien had. Bijzonder maar er bleek nog iets veel mooiers te komen.

In het tweede onderdeel gingen we lopen door de ruimte terwijl Catharina een tekst voorlas. Na een tijdje zo gelopen te hebben, moesten we onze ogen dicht doen, maar wel blijven doorlopen. Dat had op mij en zo te voelen ook op de anderen het effect dat ik heel langzaam en behoedzaam ging lopen. Alle zintuigen die ik nog wel kon gebruiken, gingen maximaal ‘aan’. Hetzelfde gold voor mijn concentratie.

Catharina kondigde aan dat er een ‘ontmoeting’ plaats ging vinden. Kennelijk was ik nogal gericht op het ‘niet tegen iemand aanlopen’, want de ontmoeting bleef lang uit. Met een beetje hulp kwam die dan toch. Ik mocht de handen van degene die ik ontmoette vastpakken en gaan onderzoeken. De ander deed dat bij mij. En dit alles nog steeds met ogen dicht. Een heel speciale ervaring die zich moeilijk in woorden laat vangen.

De sfeer, emotie, stemming die daarna in de groep voelbaar was, laat zich voor mij het beste uitdrukken in het woord ‘sereniteit’: rust, helderheid en een heel diepe stilte. ”

We hebben de lichten deze avond gedempt gehouden, zodat ik geen foto heb kunnen maken. Wel heb ik een heel mooie impressie gekregen van Driek de Wit. Dank je wel, fijn jou te ontmoeten.
De uitnodiging:
17 december: Hart & Ziel workshop: De veerkracht van jouw hart 
20.00 – 22.00 uur, Groenhuis, Godsweerderstraat 2, 6041 GH Roermond
Uit de nieuwsbrief van Transitie Roermond:
Traditiegetrouw sluiten we ons jaarprogramma af met een workshop met als thema “Hart & Ziel”. Dit is afgeleid van het model hoofd, handen en hart: als we weten wat er in de wereld aan de hand is (het hoofd), kunnen we alleen aan de slag gaan (handen) om veerkracht op te bouwen als we er voor elkaar zijn (hart) en we samen alle onzekerheden op onze weg tegemoet kunnen treden.
Op allerlei manieren zijn we dit jaar bezig geweest met de buitenkant van transitie: duurzame energie (de zonnedaken campagne), onze ecologische voetafdruk (de no-impact week), Repair Cafe, schaliegas en de RoerOm Fair. Deze maand is het tijd om actief te werken aan onze innerlijke transitie: toewerken naar een mooiere, schonere en gezonde wereld voor jezelf, je leefomgeving en Moeder Aarde.
Op dinsdagavond 17 december organiseert Transitie Roermond een programma met als titel: De veerkracht van jouw hart. In deze workshop ervaar je vanuit vier stappen verandering. Zo krijg je inspiratie en handvatten om, in verbinding, met nieuwe energie aan de slag te gaan.
Deze avond wordt verzorgt door Catharina de Bruin, mede-initiatiefnemer van het project “Transitie naar Veerkracht”. Dit project richt zich op de versterking van de persoonlijke en sociale vaardigheden van mensen in groepsprocessen, zoals transitieprojecten, om zo individueel én gezamenlijk de zorg te kunnen dragen voor projecten waarin iedereen het beste van zichzelf kan geven. En waaruit later steeds meer creatieve, gelukkige én sterke gemeenschappen kunnen groeien.
Catharina de Bruin (Rijen, gemeente Gilze en Rijen) is vanaf ongeveer 2009 betrokken bij verschillende professionele vrijwilligersorganisaties die werken van onderop, zoals Transition Towns Nederland, Transitie Team Midden-Brabant, buurttuingroep Rijen en permacultuur. Met haar werk wil Catharina meer gezicht geven en meer draagvlak en slagkracht genereren voor transitie in haar eigen lokale omgeving, Brabant en heel Nederland. Ze vindt het geweldig om workshops over transitie te faciliteren. Lees meer op http://www.catharinadebruin.nl/transitie/

 

 

 

 

 

 

 

 

Transitie naar Veerkracht in de Gandituin en bij het Lachende Varken

groepsfoto

groepsfoto

De teamleden van Transitie naar Veerkracht hebben een super succesvol en goed jaar 2013 afgesloten met het zesde weekend en de laatste van deze reeks. De tijd van Het-naar- binnen-gaan en even-minder-mensen-zien voelen we ook in het team. Mooi moment om de laatste losse eindjes van de visie aan te kaarten, in de groep te bespreken en verder de komende wintermaanden uit te werken.

We waren in de regio Rotterdam deze keer. Op zaterdag waren we te gast bij de Gandituin, waar een oud leslokaal omgetoverd is tot een mooie sfeervolle, functionele ruimte. Zondag konden we in het Lachende Varken terecht.

 

 

Transitie Wereld Café in Hilvarenbeek

Op verzoek van de Vereniging Natuur & Milieu Hilvarenbeek heb ik een Transitie Wereld Café gefaciliteerd. Op deze avond waren 24 betrokken lokale natuurliefhebbers die hun stem wilde laten horen over de kwaliteit van het buitengebied. Goede opkomst en strak geplande avond met een sterk programma. De woorden: zinvol, rugdekking en ondersteunend werden terug gegeven aan het eind van de avond.

Transitie Wereld Café Hilvarenbeek 005 Transitie Wereld Café Hilvarenbeek 006 Transitie Wereld Café Hilvarenbeek 008 Transitie Wereld Café Hilvarenbeek 009  Transitie Wereld Café Hilvarenbeek 011 Transitie Wereld Café Hilvarenbeek 012 Transitie Wereld Café Hilvarenbeek 013 Transitie Wereld Café Hilvarenbeek 014 Transitie Wereld Café Hilvarenbeek 015 Transitie Wereld Café Hilvarenbeek 016 Transitie Wereld Café Hilvarenbeek 017

Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: cid:image001.png@01CC5684.5522D640

Beste leden.

 

De VNM organiseert op

 

 

Woensdag 27 November om 20.00 uur: “Transitie Wereld Café”

 

Onderwerp: “Samenwerken in het buitengebied”, aan de hand van 5 discutabele stellingen!

 

Plaats: de Voorste Loop, Kleine Voort 4  Hilvarenbeek

 

 

In de Voorste Loop bij Jan van Poppel zal Catharina de Bruin ons allen weten te stimuleren om actief  deel te nemen aan een gesprek met de wethouder  van ruimtelijke ordening Hilvarenbeek, Peer Verkuijlen.

 

Hij zal worden bijgestaan door Fons d’ Haens die projectleider is van een nieuw te maken bestemmingsplan buitengebied.

 

Catharina is werkzaam bij Transition Towns Nederland en verzorgd workshops en trainingen die gaan over Transitie naar veerkracht.

 

Deze avond gebruikt ze met als thema “Transitie Wereld Café”, wat inhoud dat we met al de aanwezigen over vijf stellingen gaan praten die te maken hebben met samenwerken en het buitengebied Hilvarenbeek en zij wil er de zorg voor dragen dat alle meningen even zwaar zullen wegen.

 

 

Behalve wethouder in Hilvarenbeek heeft Peer Verkuijlen zijn sporen reeds verdiend in het natuurgebied de Maashorst rond Nistelrode waar hij tot de winter 2012 samen met alle betrokken partijen een mooi nieuw natuurgebied heeft weten te creëren als voorzitter van deze stuurgroep. Zo heeft hij voor Hilvarenbeek ook nog vele plannen die hij wil realiseren.

 

De vijf stellingen waar we over in gesprek zullen gaan zijn:

 

 

                    Deelname aan het platform “Beeks Buiten” heeft voor natuurbeschermers geen zin, omdat economische belangen toch tenslotte altijd belangrijker zullen worden dan ecologische belangen.

 

 

2                   Wanneer in het buitengebied bv. Tien bomen worden gekapt, merkt niemand daar iets van. Is dat zo?

 

 

 

                    Het is niet zo erg dat er geen weidevogels meer zullen broeden in het buitengebied van Hilvarenbeek.

 

 

 

                    In omringende particuliere landgoederen worden villa’s gebouwd, omdat die landgoederen verlies blijken te lijden. Burgers  moeten daar hun goedkeuring maar aan geven.

 

 

                    Intensieve veehouderij is goed voor de burgers.

 

 

Programma overzicht:

 

 

19.30 uur  inloop en koffie

 

20.00 uur  welkom en korte aankondiging door VNM

 

20.10 uur  wethouder, over het bestemmingsplan en wat er speelt

 

20.40 uur  uitleg Wereld Café

 

20.40 uur  pauze

 

 

21.00 uur -  21.20  eerste ronde

 

21.20 uur -  21.40  tweede ronde

 

21.40 uur -  22.00  derde ronde

 

 

22.10         korte terugkoppeling van wat er opgeschreven is. Uitleg over de vervolgstappen.

 

22.30         afsluiting.

 

 

De bijeenkomst is toegankelijk voor B-Team- en VNM-leden met een introducee.

 

Graag tot volgende week Woensdag

     Martin van Mol, Bestuur VNM

Transitie Wereld Café Hilvarenbeek oplossing

Wereld Café (bron: www.transitie.be)

Wereld Café wordt omschreven als ‘de bewuste inschakeling van collectieve intelligentie door groepsgesprekken over specifieke onderwerpen’. Het is gebaseerd op de idee dat waardevolle gesprekken vaak gevoerd worden op plaatsen waar mensen zich ontspannen voelen: aan een tafel, of dat nu in de keuken is of in een café, met een kopje (of een glaasje) in hun handen en misschien wat lekkere koekjes.

Het is een middel om mensen gerichte vragen of onderwerpen voor te leggen, in plaats van hen, zoals in Open Space, zelf de vragen te laten bepalen. Wereld Café vergt wat meer voorbereiding dan Open Space, maar geeft dan ook effectiever antwoord op onderwerpen die je graag wilt verkennen.

Wereld Café

Het Wereld Café heeft zeven principes ontworpen, die duidelijk maken hoe het proces verloopt:

1. Creëer de context.

De sleutel tot een succesvolle Wereld Café is goede voorbereiding.  Denk  goed na over het onderwerp, hoe je je vragen formuleert, wie je vindt dat er moet zijn en hoe je die uitnodigt, waar en wanneer het zal zijn.

 

2. Zorg voor een goede sfeer

De plaats waar  je het Wereld Café gaat houden moet zo veilig en gastvrij mogelijk worden. Zowel fysiek als voor het uitwisselen van ideeën. De goede sfeer begint al bij de invitatie: vrolijk, sprankelend, uitnodigend. Hierin liefst al de vragen opnemen waarover gesproken zal gaan worden.

Gebruik ronde tafels en zet die willekeurig neer in de ruimte. Dek de tafels met grote papieren tafelkleden, een aantal pennen, bloemen en/of een kaars. Tweede factor tot succes is de aanwezigheid van eten en drinken. Bied de mensen regelmatig eten en drinken aan tijdens de sessie, zodat mensen niet op hoeven taan om iets te gaan halen.

3. Bedenk vragen die er toe doen

Je kunt ervoor kiezen om een grote overkoepelende vraag te stellen die in meerdere ronden wordt uitgediept, of losse vragen stellen die verschillende aspecten van het onderwerp behandelen. Vragen moeten relevant zijn, duidelijk en uitnodigen tot diepere reflectie. Bijvoorbeeld een Wereld Café had één heel specifieke vraag: “Hoe plannen we dat gemeenschappen na Piekolie tijdens de energie-minder fase kunnen bloeien en overleven”.

Om dit te onderzoeken waren een viertal subvragen opgesteld, die elk dienden als onderwerp voor een tafel:

Is Piekolie een crisis of een kans voor lokale gemeenschappen?

Hoe relevant is het Minder Energie model voor mij en mijn situatie?

Hoe communiceren we antwoorden op piekolie zowel binnen de gemeenschap als tussen verschillende gemeenschappen?

Welke vaardigheden moeten we leren of trainen om adequaat te kunnen reageren op piekolie?

4. Hoe meer bijdragen van verschillende mensen, hoe beter

Iedereen die een Wereld Café bijwoont wordt even onderdeel van een groter geheel, een levend netwerk. Hoe meer verbindingen er gemaakt worden, hoe meer collectieve intelligentie er vrij komt. Dit doe je door elk kwartier een bel, of iets dergelijks, te luiden, als teken dat de deelnemers moeten doorschuiven naar een andere tafel. Dit houdt in dat je in de tijd dat de bijeenkomst duurt in feite de meeste, zo niet alle deelnemers kunt ontmoeten en met hen van gedachten kunt wisselen.

5. Verbind de invalshoeken van de diverse tafels

Het verbinden van de diverse invalshoeken vindt plaats door maximale interactie en kruisbestuiving, wat een hecht web van verbindingen tot stand brengt. Elke keer als tafels wisselen en de deelnemers doorschuiven, nemen zij de draden van hun eerdere discussies mee naar een volgende groep mensen.

 Aan het begin van de bijeenkomst wordt een Tafelgastheer/vrouw gekozen, die alle ronden aan dezelfde tafel blijft. Het is de verantwoordelijkheid van deze persoon om alle uitkomsten van de gesprekken op het tafelkleed te schrijven, zodat alles wat ter tafel kwam in een duidelijk verslag wordt vastgelegd.

 Elke keer als de groepen veranderen, vertelt de gastheer/vrouw eerst wat er in de voorafgaande gesprekken al besproken is. De nieuwe mensen vertellen kort wat er is besproken in eerdere gesprekken die zij hebben bijgewoond. Dit zorgt voor een maximaal samenweven van de verschillende draden.

 6. Luister naar elkaar en let op patronen

Belangrijk  voor een succesvol Wereld Café is de kunst van het goed luisteren, een kunst waar velen van ons niet zo heel bedreven in zijn, maar het kan geleerd worden. Goed luisteren kan als volgt:

* Luister naar de spreker vanuit de overtuiging dat de ander iets wijs en belangrijks te zeggen heeft

* Luister met de bereidheid om je te laten beïnvloeden.

* Respecteer de mening van de spreker, ongeacht hoeveel het verschilt van de jouwe. Die mening is even belangrijk als de jouwe en deel van het grotere geheel waarover geen van ons het hele overzicht heeft.

* Als je zelf spreekt, probeer dan duidelijk, kort en bondig te zijn en geen beslag te leggen op de tijd.

* Probeer te voorkomen dat je tijdens het luisteren al antwoorden aan het bedenken bent, luister op een open manier.

* Probeer vast te stellen of er patronen ontstaan en welke nieuwe vragen er opkomen.

 

7. Deel de gezamenlijke ontdekkingen

Aan het einde van het Café kunnen de uitkomsten gedeeld worden. Om te beginnen kunnen alle tafelkleden opgehangen worden, zodat iedereen ze kan zien. Daarna kun je een rondje houden, waarbij elke tafelgastheer of -vrouw kort samenvattend aan de groep vertelt wat de belangrijkste gespreksonderwerpen van zijn of haar tafel waren.

Daarna kan er een meer algemeen rondje gehouden worden waarbij deelnemers de kans krijgen hun gedachten over het proces, over hoe het was voor hen en over welke diepere vragen er ontstonden, met de groep te delen.

In het verlengde hiervan kan een mooi verslag van het Café worden uitgetypt, dat een paar dagen later aan alle deelnemers  wordt gemaild.

 Voilà, dat is het: een goede sfeer, goed eten, levendige gesprekken, veel contacten, grote stroom reacties en ideeën. Wereld Café in een notendop!

Transitie naar Veerkrachtgroep werkt in Eijsden aan de visievorming

DIGITAL CAMERA DIGITAL CAMERA DIGITAL CAMERA TnV okt 2013 in Eijsden 002 TnV okt 2013 in Eijsden 005 TnV okt 2013 in Eijsden 006 TnV okt 2013 in Eijsden 007 TnV okt 2013 in Eijsden 010 TnV okt 2013 in Eijsden 011 TnV okt 2013 in Eijsden 013 TnV okt 2013 in Eijsden 015 TnV okt 2013 in Eijsden 016 TnV okt 2013 in Eijsden 017 TnV okt 2013 in Eijsden 024 TnV okt 2013 in Eijsden 027 TnV okt 2013 in Eijsden 029 TnV okt 2013 in Eijsden 030 TnV okt 2013 in Eijsden 032 TnV okt 2013 in Eijsden 034 TnV okt 2013 in Eijsden 035 TnV okt 2013 in Eijsden 036 TnV okt 2013 in Eijsden 037 TnV okt 2013 in Eijsden 039

Vrijdagavond: aankomen, samen eten, bijkletsen, programma definitief maken. Zaterdag 26 oktober zijn we begonnen met een cirkel om de heilige ruimte te maken waar we het hele weekend in werken. Het was heel krachtig hoe iedereen zijn intentie voor het weekend neer heeft gezet. De energie die we met elkaar maken is goed te voelen.

We gingen verder met een Rondje: “Hoe is het met iedereen”. Na een kort rondje, hebben we een samenvatting gemaakt van wat we eerder hebben gedaan aan visievorming in de vorige weekeinden. Inmiddels hebben we ook een visie document opgesteld waarin de verschillende input van verschillende sessies is samengevoegd.

Plenair hebben we de 4 Vragen gedaan. Voor de lunch konden we vraag van de Medicijn wandeling in te laten zinken wat betreft jouw persoonlijke visie op Transitie naar Veerkracht. Medicijn wandeling: Wat moet ik doen om het voor mezelf mogelijk te maken het beste van mezelf te geven aan de groep?

Gelukkig heeft iedereen de laatste veerboot terug naar Eijsden gehaald om 18 uur. en konden we onze gedachten op papier zetten. Na het eten hebben we heerlijk gedanst.

Middag:         – Medicijn Wandeling van ongeveer een uur of langer. Ieder voor zichzelf om tot de rode draad te komen wat betreft jouw visie voor TnV

Zondag 27 oktober hebben we als eerste onze Rode Draad van de Medicijnwandeling uitgewisseld.  De hele zondag van 10 tot 20 uur hebben we gewerkt aan de Visie vorming met Dee Kyne, volgens een door haar vele malen succesvol toegepaste methode voor beginnende organisaties als de onze. Het eerste deel gaat over onze gezamenlijke droom, onze visie, de Noorderster die de bestemming aangeeft. Daarna werken we op een enorme tekening terug met een stappenplan tot we in het heden zijn aangekomen. Uiteindelijk hebben we een stappenplan voor de komende tijd.

De Maas stroomt

De Maas stroomt

en de blaadjes die drijven gewoon mee

zonder tegenstribbelen

in het tempo en de vaart

van de stroming

soms botsen ze op de kant

blaadjes houden zich niet vast

maar drijven gewoon verder

zonder zich druk te maken

waar of wat het eindpunt zal zijn

 

Ik voel me, in verbinding, heel prettig in mijn eigen gezelschap en kan vol verwondering wandelen en open staan voor het onverwachte zonder angst mezelf te verliezen.

Tweedaagse Nederlands permacultuur diploma traject

Diplomatraject - kopie

In de Groene Golf in Deventer zijn acht mensen die zich verbonden voelen met permacultuur bij elkaar geweest om een Nederlands permacultuur diplomatraject op te zetten. Hele intensieve en boeiende dagen waarin echt stappen gemaakt zijn.

We hadden Hannah Thorogood uitgenodigd om te vertellen over het engelse permacultuurdiploma systeem. Natuurlijk kunnen we in Nederland zelf invullen hoe we het diplomatraject willen. Daarom is het goed om de tijd te nemen en uit te wisselen en verder thuis aan de slag te gaan, als straks de donkere dagen weer komen.