Bekijk hier het artikel van Rik Goverde Kleding ruilen: drie voor drie
foto: Rik Goverde/BD
Wat hier op de tafels ligt aan tweedehands kleding is geen teken van armoede, vindt Annette van Husen. Het is juist een teken van welvaart, rijkdom. Goeie kleren, niks mis mee, maar ongebruikt. Dan kan je er beter een ander blij mee maken.
Welkom bij de Kleding Ruilbeurs onder de vlag van Transition Town Tilburg, in de voormalige Vuurvogel aan de Korte Schijfstraat. Het is donderdagavond, 20.30 uur.
Het idee: wie kleren overheeft die hij niet meer gebruikt, kan die vanavond meenemen naar de voormalige school. Loop je met drie kledingstukken naar binnen? Dan ook met drie stuks naar buiten, van jezelf of van een ander.
Drijvende kracht achter de ruilbeurs is Catharina de Bruin: “Dit soort initiatieven zijn er steeds meer. Zelfs de Rijksbouwmeester zegt: geen nieuwbouw meer, we gaan gebouwen hergebruiken. Zoiets is dit ook. De vorige keer kwam ik een spijkerjack tegen dat ik normaal nooit zou kopen. Maar ik vond het leuk. Draag ik het niet, dan neem ik het de volgende keer weer mee dan kan ik er een ander blij mee maken.”
Heel druk is het niet, in het schooltje. De vorige keren kwam er een man of dertig, zegt De Bruin. Zoiets zal het nu ook wel worden.
Volgens de aanwezigen komen dit soort kleine initiatieven steeds meer voor. Vergelijkbaar: het Repair Café, waar vrijwilligers kapotte spullen van anderen maken. En een jonge vrouw vertelt: “Ik kan nog geen boor vasthouden. Als ik een gat in de muur wil, bel ik een vriendin, die kan het wel. En als zij problemen heeft met haar laptop, dan help ik haar. Daar ben ik dan weer goed in.”
Ja, maar dat is toch gewoon een vriendendienst?
“Nou ja, ik doe het ook voor mensen die zij dan weer kent. En zij koken dan voor mij, of zoiets. Zo help je elkaar.”
Ja, het veranderen van de wereld gaat langzaam en in kleine stapjes, zegt Van Husen. En een stap moet de eerste zijn. “Als de wereld het wil, gaat het gebeuren. Als mensen zich afvragen: waar is die verandering dan? Nou, hier dus, in een voormalig klaslokaal in Tilburg. Nu gaat het nog erg om mond op mondreclame, maar dat breidt zich wel uit. Ik geloof dat mensen uit zichzelf we iets voor anderen willen doen. Aleen zitten ze nu gevangen in een systeem, waardoor ze gedwongen zijn eerst aan zichzelf te denken. Vanwege een hoge hypotheek, een dure auto, duur eten.”
Ze kijkt blij op. Even verderop staat een vrouw een lange witte jas te passen. Van Husen: “He, mijn jas wordt aangetrokken. Leuk. Nooit gedragen. Het is geen armoede om dat weg te geven.”
Door Rik Goverde | donderdag 19 april 2012 | 22:42 uur. Laatst bijgewerkt op: donderdag 19 april 2012 | 22:42 uur
